Wyk. Psy. Rozw.

78問 • 1年前

問題一覧

Zadania rozwojowe (dorosłość):

Nowe role społeczne, Usamodzielnienie się, Wybór partnera życiowego, Rozwój kariery zawodowej, Wchodzenie w reakcje interpersonalne, Umiejętność wybrania odpowiedniego środowiska, Aktywność obywatelska

Zadania rozwojowe (adolescencja):

odkrycia i zaakceptowania własnej płciowości, uzyskanie emocjonalnej niezależności od rodziców i innych opiekunów, Przygotowanie się przez młodego człowieka do zawodu, podjęcia pracy, by w efekcie osiągnąć niezależność ekonomiczną i odnajdywać satysfakcję w samospełnianiu się w profesji, przygotowanie się do szeroko rozumianego życia społecznego, publicznego, by przygotować się do budowania partnerskiego, intymnego związku, a w dalszej perspektywie – do założenia własnej rodziny., posługiwanie się dojrzałym systemem wartości i norm etycznych

- co może stanowić źródło rożnic indywidualnych w rozwoju dorosłych ???1

Przedłużanie i specjalizacja edukacji (nie wiem dalej czym mam się zajmować w życiu, nie wiem kim chcę być), Mieszkanie z rodzicami, Zależność finansowa od rodziców (no to ile rodzice kasy mają i ile nam dają, to wsparcie finansowe), Łączenie roli rodzinnej i zawodowej (czy mamy wsparcie społeczne, czy ktoś mnie wspiera w tej roli)

- co może stanowić źródło rożnic indywidualnych w rozwoju dorosłych ???2

Czynniki ekonomiczne, Standaryzacja, Zegar biologiczny, Czynniki historyczne, Indywidualizacja, Zegar społeczny

ODRUCHY NOWORODKOWE:? Drażnienie podeszwowej części stopy Grzbietowe wygięcie dużego palca, rozszerzenie pozostałych i wygięcie stopy do wewnątrz Zanika pod koniec 1 rż Zastąpiony odruchem podeszwowym dużego palca Brak przy uszkodzeniu dolnej części rdzenia kręgowego, występowanie po 1 rż — zaburzenia mielinizacji dróg ruchowych pnia mózgu

BABIŃSKIEGO

ODRUCHY NOWORODKOWE:? Naciśnięcie podeszwy w okolicy palców Wygięcie wszystkich palców do wewnątrz Zanika między 8 a 12 mż j.w.

PODESZWOWY

ODRUCHY NOWORODKOWE:? Położenie dziecka na plecach Pozycja szermiercza (noga i ręka w stronę patrzenia, przeciwna się kurczy) Od 28 t żp do 4 mż Toruje drogę dla koordynacji wzrokowo-ruchowej rąk

TONICZNO-SZYJNY

ODRUCHY NOWORODKOWE:? Naciśnięcie dłoni dziecka Może przez krótki moment utrzymać wagę własnego ciała Najsilniejszy w 1mż, zanika do 4 mż Słaby lub brak u apatycznych dzieci

CHWYTNY

ODRUCHY NOWORODKOWE:? Nagły, głośny dźwięk, symulacja opuszczania w poz. pionowej, odchylenie główki do tyłu Wyprostowanie rąk i nóg, następnie konwulsyjny skurcz rąk zapoczątkowany zaciśnięciem pięści a zakończony ich przywiedzeniem do piersi Zaczyna słabnąć ok. 3 mż zanika do 5 mż Brak wskazuje na znaczne zaburzenia pracy OUN –pozostałość odruchu przyczepnego naczelnych?

MORO

ODRUCHY NOWORODKOWE:? Przytrzymać dziecko w pozycji pionowej opierając gołe stopy o płaskie podłoże Wykonuje rytmiczne ruchy przypominające kroczenie Zanika w 2 – 3 mż Brak u apatycznych dzieci

KROCZENIA

ODRUCHY NOWORODKOWE:? Położyć dziecko w wodzie na brzuchu Naprzemienne ruchy rąk i nóg wydychanie powietrza ustami Znika w 6 mż :( Koordynacja rąk i nóg

PŁYWANIA

ODRUCHY NOWORODKOWE:? Dotykanie policzka Odwraca głowę w kierunku drażnionego policzka, otwiera usta, próbuje ssać Zanika w 3 - 4 mż Brak u apatycznych niemowląt, pojawia się u dorosłych z uszkodzeniem OUN

POSZUKIWANIA

ODRUCHY NOWORODKOWE:? Położyć dziecko na plecach i naciskać na obie dłonie Otwiera usta zamyka oczy i prostuje głowę Zanika w 3 – 4 mż Osłabiony w uogólnionej depresji OUN

BABKINA (DŁONIOWO-UMYSŁOWY)

ODRUCHY NOWORODKOWE Odruchy przystosowawcze:

ssania, połykania, poszukiwawczy, chwytny

ODRUCHY NOWORODKOWE Odruchy prymitywne:

Moro, Babińskiego

Projekt badawczy, w którym uczestnicy z różnych grup wiekowych są badani w tym samym czasie. Np. Zebranie 4 latków, 6 latków i 8 latków.

PROJEKT PRZEKROJOWY

Projekt badania, w którym jedną grupę uczestników bada się wielokrotnie w okresie trwającym miesące czy nawet lata. Np. Grupa 4 latków, a potem jak dorosną i mają np. 5 lat itd.

PROJEKT PODŁUŻNY

Według J. Marcii Tożsamość osiągniętą cechuje:

obecność eksploracji, obecność zobowiązania

Według J. Marcii Tożsamość odroczoną cechuje:

obecność eksploracji, brak zobowiązania

Według J. Marcii Tożsamość nadaną cechuje:

brak eksploracji, obecność zobowiązania

Według J. Marcii Tożsamość rozproszoną cechuje:

brak eksploracji, brak zobowiązania

podstawowa kolejność zmian biologicznych następujących wraz z wiekiem, od momentu poczęcia przez cały okres życia (np. powstawanie cewy nerwowej, ząbkowanie, mutacja, zmiany postmenopauzalne i inne).

Zegar biologiczny

następstwo ról i oczekiwanych doświadczeń społecznych, które tworzą wzorzec typowy dla DANEJ KULTURY, jak na przykład przechodzenie z jednej klasy do drugiej, ze szkoły w niezależne życie, z pracy na emeryturę.

Zegar społeczny

Zmiany rozwojowe: przypisane do wieku. Odnoszą się do każdego człowieka w danej grupie wiekowej. Zmiany, które uwarunkowane są procesami biologicznego dojrzewania („genetycznie zaprogramowane sekwencje zmian organizmu”) z jednej strony i uniwersalnymi doświadczeniami społecznymi.

Zmiany uniwersalne

Zmiany rozwojowe: charakteryzują osoby należące do jakiejś społeczności czy grupy, w różnym, ale zbliżonym wieku: np. wspólnoty czy grupy rodzinnej (wynikają ze wspólnych doświadczeń). Kluczowe są doświadczenia pokoleniowe (znaczenie kohorty/grupy pokoleniowej). Są wynikiem uczestniczenia w podobnych sytuacjach, czego rezultatem jest udział w podobnych społecznych doświadczeniach i przeżyciach.

Zmiany wspólne

Zmiany rozwojowe: są wywołane czynnikami specyficznymi dla danej osoby, jej unikalną kompozycją cech (np. temperamentu) i niepowtarzalnych doświadczeń. Bardzo ważna jest gotowość do przyjmowania nowych doświadczeń (np. gotowość szkolna danego dziecka).

Zmiany indywidualne

Zmiany rozwojowe??: przyrost masy ciała wzrost liczby słów w słowniku czynnym / biernym

Zmiany ilościowe

Zmiany rozwojowe??: przejście od liczenia na palcach do liczenia w pamięci przejście od myślenia konkretnego do abstrakcyjnego

Zmiany jakościowe

Które procesy leżą u podstaw zmian rozwojowych?

dojrzewanie, uczenie się

Stosunkowo trwała zmiana zachodząca w zachowaniu, wynikająca z doświadczenia lub praktyki.

uczenie się

Zmiany rozwojowe zachodzące w ciele i zachowaniu, wynikające z procesów biologicznych następujących naturalnie z upływem czasu, a nie w wyniku nauki, urwzu, choroby czy innego doświadczenia życiowego.

dojrzewanie

Zgodnie z teorią ......... rozwój poznawczy człowieka można opisać za pomocą procesów opisanych jako funkcje i struktury. Rozwój poznawczy to reorganizacja wiedzy dziecka w coraz bardziej złożone struktury/schematy.

Piageta

Wrodzone mechanizmy biologiczne, takie same dla wszystkich i niezmienne w ciągu życia. Ich celem jest konstruowanie wewnętrznych struktur poznawczych, to biologicznie uwarunkowane tendencje do: • adaptowania się do środowiska • organizowania wiedzy w struktury/schematy poznawcze.

PIAGET, Funkcje

To działanie kategoryzujące; powiązane ze sobą systemy wiedzy, które są podstawą inteligentnego zachowania i je ukierunkowują (inteligencja to nie właściwość, którą dziecko posiada, ale to co robi, jak działa, jak się adaptuje). Inaczej: ......... jest relacją między jakimś obiektem/jednostką, rzeczywistością a reakcją na ten obiekt. .......... są giętkie: • Można realizować dany .......... na różne sposoby (........ wizyty u lekarza, ....... stół). • ......... zmieniają się w czasie. Rozwój poznawczy to reorganizacja wiedzy dziecka w coraz bardziej złożone struktury/..........

PIAGET, Schematy

Tendencja do takiego porządkowania wiedzy o rzeczywistości, aby struktury poznawcze były z sobą powiązane a nowa wiedza musi być włączona do systemu. Wrodzona właściwość istot żywych.

PIAGET, Organizacja

Piaget: Sytuacja, w której dziecko mówi pies, nie tylko na domowego psa ale również na kota sąsiadów.

asymilacja

Piaget: Sytuacja, w której dziecko ogarnia, że nie każda mała czworonożna istota to pies, tylko kot sąsiadów rzeczywiście jest kotem a nie psem.

akomodacja

Style wychowawcze: DIANA BAUMIRD • Rodzice stosują siłę i mają raczej zdystansowany stosunek do dziecka. Rzadko pytają o opinię, nie chwalą i nie okazują radości z osiągnięć. Są raczej dyrektywni, wymagający. Używają technik polegających na straszeniu by sprawować kontrolę nad dzieckiem. • Ich polecenia maja być bezwzględnie wykonane.

AUTORYTARNY

Style wychowawcze: DIANA BAUMIRD • Miłość i pozytywny stosunek emocjonalny oraz jedynie ograniczona kontrola. Rodzice nie wymagają od dziecka osiągnięć, swobodnie odnoszą się do zasad, są też niekonsekwentni jeśli chodzi o dyscyplinę. Radzą się dziecka przy podejmowaniu decyzji i wyjaśniają, dlaczego obowiązują w domu pewne zasady. Widzą siebie, jako osobę, która służy dziecku, a nie jako podmiot odpowiedzialny za wpływanie na zachowanie dziecka.

PERMISYWNY / POBŁAŻLIWY

Style wychowawcze: DIANA BAUMIRD • Łączy wysoki poziom ciepła oraz wysokie, ukierunkowane na osiągnięcia wymagania. Rodzic ma kontrolę nad dzieckiem, jednak sprawuje ją w sposób niekarzący, werbalnie nakłaniając dziecko do pewnych działań i szanując jego własne pragnienia. Rodzice komunikują reguły zachowania w jasny sposób, ale nie narzucają dziecku zbytnich ograniczeń. To, co charakteryzuje tę grupę, to pozytywny stosunek emocjonalny, wyrażany w sposób jawny wobec dziecka częściej niż w innych grupach.

AUTORYTATYWNY

Style wychowawcze: DIANA BAUMIRD • To tak zwani niezaangażowani rodzice, często nieczuli wobec dziecka i w żaden sposób niewymagający. Mogą aktywnie odtrącać swoje dziecko lub całkowicie zaniedbywać obowiązki wychowawcze. To rodzice stosujący wychowanie bezstresowe – głównie bezstresowa wobec siebie.

ODTRĄCAJĄCO - ZANIEDBUJĄCY

Wg. Mary Ainsworth istnieją trzy wzorce więzi: szukanie bliskości radość-obecność opiekuna płacz-nieobecność wyrażanie potrzeby bliskości brak lęku przed opiekunem równowaga pomiędzy bliskością a eksploracją (autonomiczni)

Wzór B przywiązanie bezpieczne:

Wg. Mary Ainsworth istnieją trzy wzorce więzi: opór/ambiwalencja szuka bliskości i przeciwstawia się jej kontrola obecności i dostępności opiekuna zahamowanie eksploracji silny dysstres brak ukojnia po powrocie opiekuna (zaabsorbowani)

Wzór C przywiązanie lękowo-ambiwalentne:

Wg. Mary Ainsworth istnieją trzy wzorce więzi: unikanie obecności opiekuna spodziewa się odrzucenia nie wyraża potrzeby bliskości wskaźniki fizjologiczne świadczą o dużym pobudzeniu choć możne być ono trudne do obserwacji (lekceważący)

Wzór A lękowo-unikający:

Wg. Mary Ainsworth istnieją trzy wzorce więzi: dezorganizacja/dezorientacja zagubienie lęk chaos (bez rozwiązani)

Typ D przywiązanie zdezorganizowane:

Rekcje dzieci podczas procedury badanie „strange situation” w zależności od wzorca przywiązania. Mary Ainsworth Dziecko przejawia niewielki dyskomfort przy rozstaniu. Samodzielnie eksploruje. Gdy powraca opiekun unika go, nie zwraca na niego uwagi, ignoruje. Regulacja poprzez unikanie, odwracanie się. Wraz z rozwojem motorycznym „zakres” zachowań powiększa się.

TYP A LĘKOWO-UNIKAJACY

Rekcje dzieci podczas procedury badanie „strange situation” w zależności od wzorca przywiązania. Mary Ainsworth Angażowanie się w bezpośrednią komunikację przez kontakt wzrokowy. Swobodna eksploracja. Negatywne emocje przy rozłączeniu i radość, gdy opiekun powraca. Komunikowanie bezpośrednie emocji pozytywnych jak i negatywnych.

TYP B BEZPIECZNY

Rekcje dzieci podczas procedury badanie „strange situation” w zależności od wzorca przywiązania. Mary Ainsworth Silne negatywne emocje podczas trwania całej procedury. Gdy wraca opiekun odczucie ulgi, ale i złości (jednak nie komunikowanej wprost); z dużą trudnością powraca do równowagi. Intensyfikacja, stałe monitorowanie obecności opiekuna. Zaabsorbowanie opiekunem i jego uwagą.

TYP C LĘKOWO –AMBIWALENTNY

Rekcje dzieci podczas procedury badanie „strange situation” w zależności od wzorca przywiązania. Mary Ainsworth Brak spójnego wzorca zachowania, strach i zmieszanie wyrażane za pomocą zdezorganizowanych zachowań, po początkowym poszukiwaniu opiekuna następuje unikanie np. kołysania się, zakrywania twarzy, zamierania. Jeśli zagrożaniem jest opiekun, to nie można mieć strategii radzenie sobie.

TYP D ZDEZORGANIZOWANY

Procedura nieznanej sytuacji polegała na obserwacji i zapisie na taśmie video zachowań niemowlęcia w obcym dla niego miejscu i z obcą osobą. Przebieg badania: ▪ Wejście matki i dziecka do pokoju i przywitanie z obcą osobą (bez ograniczeń). ▪ W pokoju zostaje dziecko i matka (3 minuty). ▪ Do pokoju wchodzi obca osoba na początku nie jest zaangażowana w interakcje z matką czy dzieckiem, potem rozmawia z matką i po minucie podchodzi do dziecka (3 minuty). ▪ Pierwsza separacja – dziecko zostaje samo z obcą osobą (3 minuty). ▪ Pierwszy powrót matki, obca osoba wychodzi (3 minuty). ▪ Drugi epizod separacji - Matka żegna się z dzieckiem i wychodzi (3 minuty). ▪ Do pokoju wchodzi obca osoba (3 minuty). ▪ Drugi powrót matki, obca osoba wychodzi (3 minuty).

OBCA SYTUACJA, M. Ainsworth

• Jest trwałym zjawiskiem, nie przejściowym np. ograniczonym tylko do dzieciństwa. • Dotyczy specyficznej, wybranej osoby, zwanej postacią opiekuna (p.przywiązania), która nie może być zamieniona na inną. Trzeba jednak pamiętać, że dziecko najczęściej nawiązuje relacje nie tylko z jedną osobą dorosłą. • Relacja ta w sposób istotny wpływa na stan emocjonalny dziecka. • Dziecko utrzymuje bliskość z opiekunem. • Dziecko odczuwa dyskomfort, gdy wbrew swej woli zostanie oddzielone od opiekuna.

Cechy więzi emocjonalnej według, M.Ainsworth, Tomalski?

W efekcie codziennych interakcji z Opiekunami, w połowie pierwszego roku życia dziecko rozwija wewnętrzną reprezentację więzi. Jest to podstawowa organizacja oczekiwań i uczuć związanych z tymi interakcjami. Model ten rozwija się dalej, ale fundamenty jego powstają właśnie we wczesnym dzieciństwie i obowiązują przez całe życie. Fazy rozwoju dziecięcego przywiązania: ➢Faza 1. Niesprecyzowane ustosunkowanie i sygnalizacja („gesty wysyłane w eter”: płacz, kontakt wzrokowy, kurczowe chwytanie się, tulenie, bez wybranej figury przywiązania). ➢Faza 2. Skupienie na jednej lub większej liczbie osób (ok.3 – 6 ms, wyodrębnienie się figury przywiązania, zawężone pole działania, brak lęku separacyjnego). ➢Faza 3. Zachowanie oparte na bezpiecznej bazie (ok.6 ms 2.5 rok życia, utrzymywanie bliskości z FP: podążanie, cieszenie się, traktowanie jako bezpiecznej bazy). ➢Faza 4. Kształtowanie się relacji partnerskiej (od ok. 2.5 roku życia).

Teoria przywiązania, J.Bowlby

KONCEPCJA PIAGETA

dziecko jako naukowiec, Wiedza jest wynalazkiem, konstrukcją powstającą w umyśle jednostki., Jednostka nabywa swoją własną wersję istniejącej wiedzy społecznej poprzez osobiste jej konstruowanie, interpretowanie., Poziom rozwoju wyznacza granice tego, czego dziecko może się nauczyć, oraz poziom rozumienia tego, czego się uczy., Rozwój to siła napędowa.

KONCEPCJA WYGOTSKIEGO

dziecko jako praktykant, Wiedza jest przekazywana dziecku, transmitowana przez kulturę., Jednostka wchodzi w interakcje z podmiotami społecznymi mającymi większą wiedzę i wiedzę konstruuje i internalizuje., Uczenie się modelowanych kulturowo pojęć prowadzi do rozwoju., Uczenie to siła napędowa rozwoju.

KONCEPCJA PIAGETA

Dziecko konstruuje wiedzę., Język mówiony jest przejawem funkcji symbolicznej, która odzwierciedla rozwój intelektu, lecz nie tworzy go., Interakcje społeczne to źródło konfliktów poznawczych, a więc braku równowagi i w związku z tym rozwoju. Interakcje społeczne są więc niezbędne dla konstruowania wiedzy społecznej.

KONCEPCJA WYGOTSKIEGO

Skutkiem nabywania mowy od otoczenia społecznego jest jakościowa poprawa myślenia i rozumowania., Dziecko buduje wiedzę na podstawie modelu., Czynniki społeczne odgrywają fundamentalna rolę w rozwoju intelektualnym – wiedza istniejąca w kulturze jest internalizowana przez dziecko, co pobudza do rozwoju zdolności i funkcje intelektualne.

• Interesował się tym, jak czynniki kulturowe i społeczne wpływają na rozwój intelektualny. • Według tej teorii wiedza jest przekazywana, transmitowana przez kulturę. • Dzieci wchodząc w interakcje z dorosłymi którzy mają większą wiedzę (nauczycielami, rodzicami), wiedzę tę konstruują i internalizują.

koncepcja WYGOTSKIEGO

Linia naturalna i kulturowa rozwoju: Zachowanie się współczesnego człowieka to: „…rezultat dwóch odrębnych procesów rozwoju psychicznego. Jeden z nich to proces ewolucji biologicznej gatunków zwierzęcych, który doprowadził do powstania gatunku Homo Sapiens, drugi to proces rozwoju historycznego, dzięki któremu prymitywny człowiek przekształcił się w kulturalnego człowieka.” • Wyższe funkcje psychiczne (rozumienie, planowanie, zapamiętywanie) powstają wskutek zderzenia się organizmu i środowiska, w wyniku aktywnego przystosowywania się do niego.

koncepcja WYGOTSKIEGO

WYGOTSKI sposób ukierunkowywania i wspierania dzieci przez dorosłych/T, proces, dzięki któremu dorośli służą dziecku pomocą w rozwiązywaniu problemów i dopasowują zarówno rodzaj jak i zakres pomocy do jego możliwości.

Rusztowanie

W okresie życia płodowego dziecko może nauczyć się:

• Różnicowanie języków na podstawie cech prozodycznych (melodii)., • Rozpoznawanie konkretnych fragmentów znanych tekstów., • Rozpoznawanie języka na poziomie fonetycznym (głoski istniejące w języku dziecka vs nieistniejące)., • Różnicowanie fonemów/głosek zarówno istniejących w języku otoczenia, jak i nieistniejących.

Inaczej okres dorastania. Trudno wskazać sztywno początek i koniec okresu dorastania – różnice indywidualne. • Mniej więcej od 12 do 18-20 roku życia.

ADOLESCENCJA

W pierwszym, wczesnym, okresie ......... dominują zmiany o charakterze biologicznym, w drugim zaś – zmiany psychiczne, związane m.in. ze sferą afektywno-motywacyjną i poznawczą oraz w konsekwencji tych przemian psychicznych – zmiany w relacjach społecznych.

adolescencji

Adolescencja zmiany fizyczne:

Kształt i proporcje ciała — niezgrabny wygląd, Przyrost tkanki tłuszczowej (więcej u dziewczyn), serce, płuca — większa wydolność organizmu, krtań — mutacje głosu, większe zmęczenie

Preferencja pory dnia, wymiar poranność–wieczorność - subiektywne odczucie jednostki co do pory dnia, w której jej funkcjonowanie psychiczne oraz fizyczne jest optymalne, oraz obiektywne wskaźniki wydolności fizycznej i psychicznej.

Chronotyp

Zaznacz prawdę odnośnie chronotypu:

Najlepiej udokumentowaną zmianą rozwojową chronotypu jest zachodzące wraz z wiekiem przesunięcie preferencji pory dnia na godziny poranne (po 25 roku życia)., Istnieje związek chronotypu z dojrzewaniem biologicznym. W trakcie dojrzewania obserwuje się przesunięcie rytmu wytwarzania melatoniny, która jest markerem chronotypu, co razem ze zmianami funkcjonowania w okresie dorastania może mieć znaczenie dla dojrzewającej młodzieży.

• Rozwój ego i zdolność do przezwyciężania kryzysów człowiek przejawia w ciągu całego życia. • Wyróżnia on osiem stadiów rozwoju. • Na poziomie każdego stadium człowiek staje w obliczu specyficznego kryzysu psychospołecznego lub konfliktu, który musi być rozwiązany, by mógł on osiągnąć wyższe stadium rozwojowe. • Konflikty są motorem rozwoju; nierozwiązane osłabiają funkcje ego i mogą prowadzić do patologii.

Koncepcja Eriksona

„wszystko, co się rozwija, posiada podstawowy plan budowy, z którego wyrastają poszczególne części, co do swojej specyfiki wykształcające się każda w swoim czasie, dopóki nie rozwiną się wszystkie, aby utworzyć funkcjonalną całość.”

Epigeneza, Erikson

„każdy następny etap jest potencjalnym kryzysem ze względu na radykalną zmianę w perspektywie”. ..... jest tutaj użyty w znaczeniu rozwojowym, nie jako groźba katastrofy, ale jako punkt zwrotny, rozstrzygający moment wzrastającej podatności na zranienie i najwyższej potencjalności, stąd też źródło zgromadzonej siły bądź nieprzystosowania.

Epigeneza, Erikson

Niemowlęctwo – pierwszy rok życia (ufność vs brak ufności) Wczesne dzieciństwo – 2 i 3 rok życia (autonomia vs poczucie wstydu) Wiek przedszkolny - 4 – 7 rok życia (inicjatywa vs poczucie winy) Wiek szkolny 8 – 12 rok życia (pracowitość vs poczucie niższości) Okres dorastania 13 – 20/22 rok życia (tożsamość vs niepewność roli) Okres wczesnej dorosłości 20 - 30/35 rok życia (intymność vs izolacja) Okres średniej dorosłości 35 - 60 lat (generatywność vs stagnacja) Okres późnej dorosłości 60 i więcej lat (intergralność ego vs rozpacz) Fazy rozwoju wdg kogo?

Erikson

• Przełom, związany z nabywaniem nowych kompetencji i powstawaniem nowych całości, łączących w sobie kompetencje stare i nowe, opanowywane w aktualnym stadium rozwoju. • Każdy ....... wiąże się z przeżywaniem silnych negatywnych emocji

kryzys rozwojowy

momentu przełomowego w procesie dotychczasowego rozwoju

Objawy normatywnego kryzysu rozwojowego

grożącego załamaniem linii życia w wyniku nadmiernego przeciążenia systemu regulacji zachowania

Objawy nienormatywnego kryzysu

Objawy normatywnego kryzysu rozwojowego: momentu przełomowego w procesie dotychczasowego rozwoju

• unikanie tego, co znane i dobrze opanowane, • wyraźne dążenie ku czemuś nowemu, • porzucanie dotychczasowych form aktywności, • silne pobudzenie względnie niezależne od charakteru sytuacji, • pojawienie się nowych zainteresowań, • niespójność zachowań w wielu sytuacjach, • obserwowane przez osoby bliskie „rozstrojenie” zachowania w wielu różnych wymiarach i obszarach, • nieadekwatność zachowania w wielu różnych sytuacjach

Objawy nienormatywnego kryzysu: grożącego załamaniem linii życia w wyniku nadmiernego przeciążenia systemu regulacji zachowania

• fiksacja na starych zainteresowaniach, • niektóre zachowania są nadmiernie spójne, usztywnione, powtarzalne, a z kolei inne są bardzo labilne, chwiejne, • zauważalne przez otoczenie „rozstrojenie” zachowania w niektórych obszarach, • brak poczucia nieadekwatności własnego zachowania nawet w sytuacjach, w których zachowanie to rażąco odbiega od tego, co społecznie uznawane jest za „normalne” i jednostka otrzymuje informacje zwrotne od innych ludzi odnośnie swego postępowania, • pojawianie się wysokiego poziomu pobudzenia w niektórych tylko sytuacjach, • unikanie nowych sytuacji, wycofywanie się, lęk przed nowością, obrona przed zmianą albo ryzykowne „rzucanie się” na to, co nowe

OCENA NOWORODKA i NIEMOWLAKA Ocena koloru skóry, pulsu, reakcji na bodźce, napięcia mięśni i oddychania.

APGAR

OCENA NOWORODKA i NIEMOWLAKA poprzez cykliczne obserwacje dziecka pomaga rodzicom i specjalistom rozszyfrować „język” noworodka. Metoda ta była pierwszą, która wykraczała poza badanie i rejestrowanie nieprawidłowości – NBAS akcentuje mocne strony dziecka, jak również wyzwania przed nim stojące.

Skala Brazeltona

OCENA NOWORODKA i NIEMOWLAKA Służy ocenie indywidualnych możliwości i zdolności dziecka, których poznanie ma pomóc budowaniu więzi miedzy rodzicami a dzieckiem. Nie jest ona testem badawczym, jest narzędziem pomagającym zdefiniować stany dziecka. Można ją stosować w ciągu 2 miesięcy od urodzenia, także dla wcześniaków urodzonych po 35 tygodniu ciąży oraz dzieci opóźnionych w rozwoju.

Skala Brazeltona

Zdrowe dziecko wg skali APGAR:

całe ciało różowe, puls >100, płacz, samodzielne ruchy i napięcie prawidłowe, głośny płacz

ANG. Rozprawka

Paula R · 18問 · 2年前

ANG. Rozprawka