Psy. Roz.

77問 • 1年前

Paula R

通報

問題一覧

Co to?

Wywiady i kwestionariusze

Co to?

Metody kliniczne

Co to?

Obserwacja naturalistyczna

Co to?

obserwacja standaryzowana

Co to?

studia przypadków

Co to?

etnografia

Co to?

metody psychofizjologiczne

poziom zróżnicowania danej cechy, który można przypisać czynnikom dziedzicznym.

dziedziczność

model Bronfenbrennera podkreślający, że rozwijająca się osoba znajduje się w kilku systemach środowiskowych, które wzajemnie na siebie oddziałują, a także wchodzą w interakcje z jednostką, wpływając na jej rozwój.

teoria systemów ekologicznych

bezpośrednie otoczenie (w tym relacje i czynności), z którym ma kontakt jednostka; najgłębsza ze środowiskowych sfer lub kontekstów według Bronfenbrennera

Mikrosystem

rodzina, żłobek, przedszkole to:

Mikrosystem

wzajemne relacje między mikrosystemami (elementami bezpośredniego otoczenia jednostki); druga ze środowiskowych sfer lub kontekstów według Bronfenbrennera.

Mezosystem

Np: zdolność dziecka do nauki w szkole zależy od jakości wskazówek udzielanych przez nauczycieli oraz od zakresu, w jakim rodzice cenią zajęcia szkolne i konsultują się oraz współpracują z nauczycielami.

Mezosystem

systemy społeczne, których dzieci i nastolatki nie doświadczają bezpośrednio, lecz mimo to mogą one wpływać na ich rozwój; trzecia ze środowiskowych sfer lub kontekstów według Bronfenbrennera.

Egzosystem

Np: rada szkoły, środki masowego przekazu, środowisko pracy rodziców

Egzosystem

większy kontekst kulturowy lub subkulturowy, w którym zachodzi rozwój; najbardziej zewnętrzna ze środowiskowych sfer lub kontekstów według Bronfenbrennera.

Makrosystem

Np: kultura, przepisy prawne, historia

Makrosystem

w teorii systemów ekologicznych zmiany jednostki lub środowiska zachodzące w czasie i wpływające na kierunek rozwoju.

Chronosystem

proces, poprzez który dzieci przyswajają poglądy, wartości i zachowania uważane za pożądane i odpowiednie w ich kulturze lub subkulturze.

socjalizacja

dwie lub więcej osób, związanych urodzeniem, małżeństwem, adopcją lub wyborem, odczuwających więzi emocjonalne i mających wobec siebie obowiązki.

rodzina

złożona sieć relacji, interakcji i form wpływu, charakteryzująca rodziny, składające się z więcej niż trzech członków.

rodzina jako system społeczny

jednostka rodzinna składająca się z żony/matki, męża/ojca oraz ich podopiecznych lub dzieci.

tradycyjna rodzina nuklearna

grupa osób spokrewnionych pochodzących z więcej niż jednej rodziny nuklearnej (np. dziadkowie, ciotki, wujkowie, siostrzeńcy, bratankowie), które mieszkają razem, tworząc gospodarstwo domowe.

rodzina wielopokoleniowa

wymiar wychowania opisujący ilość responsywności i uczuć wykazywanych przez rodzica w stosunku do dziecka.

akceptacja/responsywność

wymiar wychowania opisujący, jak ograniczający i wymagający są rodzice.

wymagania/kontrola

metoda restryktywnego wychowania, w której dorośli wyznaczają dzieciom wiele zasad, oczekują całkowitego posłuszeństwa oraz polegają raczej na sile niż na rozsądku przy egzekwowaniu posłuszeństwa.

styl autorytarny

elastyczny, demokratyczny styl wychowawczy, w którym serdeczni, akceptujący rodzice dostarczają dziecku kierownictwa i kontroli, jednocześnie pozostawiając mu pewną wolność w decydowaniu, w jaki sposób najlepiej sprostać wyzwaniom i wymaganiom.

styl autorytatywny

metoda wychowania, w której skądinąd akceptujący dorośli stawiają swoim dzieciom małe wymagania i rzadko starają się kontrolować ich zachowanie.

styl permisywny

metoda wychowania, która jest zarówno powściągliwa (a nawet wroga) i nadmiernie permisywna, jakby rodzice nie dbali ani o własne dzieci, ani o to, co się z nimi stanie.

styl zaniedbujący

próby regulowania zachowania dziecka lub nastolatka poprzez silną dyscyplinę oraz nadzorowanie jego zachowań.

kontrola behawioralna

próby regulowania zachowania dziecka lub nastolatka poprzez takie taktyki psychologiczne jak nieobdarzanie dziecka czułością lub wzbudzanie wstydu czy poczucia winy.

kontrola psychologiczna

strategia, według której rodzice pomagają nastolatkowi w podejmowaniu decyzji (zamiast narzucać rozwiązanie lub zrzekać się kontroli), pomagając mu w ten sposób w doświadczaniu poczucia samostanowienia podczas rozwiązywania problemów osobistych.

promowanie funkcjonowania wolicjonalnego

model wpływu rodzinnego, w którym uważa się, że to rodzice (w szczególności matki) wpływają na swoje dzieci, a nie na odwrót.

model wpływu rodziców

model wpływu rodzinnego, w którym uważa się, że to dzieci wpływają na swoich rodziców a nie na odwrót.

model wpływu dziecka

model wpływu rodzinnego, w którym uważa się, że rodzice i dzieci wpływają na siebie wzajemnie.

model transakcyjny

model Congera opisujący, w jaki sposób stres ekonomiczny może wpłynąć na dynamikę rodziny i rezultaty rozwojowe.

stresowy model rodziny

lęk lub poczucie niepewności, które mogą odczuwać nowi mieszkańcy próbujący zasymilować się z nową kulturą i jej tradycjami.

stres akulturacyjny

rywalizacja rodzeństwa

dwie lub więcej osób operujących na podobnym poziomie złożoności behawioralnej.

rówieśnicy

chęć jednostki do angażowania innych ludzi w interakcje społeczne oraz do starania się o ich uwagę i aprobatę.

towarzyskość

umiejętność dzielenia się znaczeniem, intencjami i celami z partnerem społecznym.

intersubiektywność

obserwacja i samodzielna zabawa.

aktywność niespołeczna

aktywność, gdy dzieci przebywają blisko innych dzieci, obserwując ich zabawę, lecz nie próbują się do nich przyłączyć.

zabawa obserwatora

zabawa przebiegająca w większości bez interakcji, w trakcie której uczestnicy znajdują się w bliskiej odległości, lecz nie próbują często wpływać na zachowanie pozostałych.

zabawa równoległa

forma dyskursu społecznego, w którym dzieci zajmują się swoimi własnymi zainteresowaniami, lecz wymieniają się zabawkami i komentują wzajemnie swoje czynności.

zabawa wspólna

prawdziwa zabawa społeczna, w której dzieci współpracują lub przyjmują obustronne role, dążąc do wspólnych celów.

zabawa zespołowa

wspólnota rówieśników, którzy często wchodzą we wzajemne interakcje, dająca poczucie przynależności i formułująca reguły określające, w jaki sposób członkowie powinni wyglądać, myśleć i się zachowywać.

grupa rówieśnicza

mała grupa przyjaciół, którzy często podejmują interakcje.

klika

duża, oparta na reputacji grupa rówieśnicza, składająca się z jednostek i klik, których łączą wspólne reguły, zainteresowania i wartości.

paczka

miara czyjejś sympatyczności (lub niesympatyczności) w oczach rówieśników.

akceptacja rówieśników

procedury, w trakcie których prosi się dzieci o wskazanie tych rówieśników, których lubią lub nie lubią, albo o ocenienie rówieśników pod kątem tego, czy chciałyby mieć ich za towarzyszy; używane do mierzenia akceptacji rówieśników (lub jej braku)

techniki socjometryczne

niezwiązane z programem nauczania cele nauki w szkole, takie jak uczenie dzieci współpracy, szanowania autorytetów, przestrzegania zasad i bycia dobrymi obywatelami.

nieformalny program nauczania

teoria, według której umiejętności motoryczne to aktywne reorganizacje wcześniej opanowanych sprawności, które podejmuje się w celu znalezienia skuteczniejszych sposobów na badanie środowiska bądź wypełnienia innego dążenia.

teoria układów dynamicznych

opisuje rozwój motoryczny jako następowanie genetycznie zaprogramowanej sekwencji wydarzeń, w której nerwy i mięśnie dojrzewają w dolnym i zewnętrznym kierunku. dorastanie leży u podstaw rozwoju motorycznego a ćwiczenie pozwala dziecku jedynie udoskonalić konkretne sprawności, możliwe dzięki dorastaniu

perspektywa dorastania

uważają, że okazje do ćwiczenia umiejętności motorycznych też są ważne, bo niemowlęta, które fizycznie są zdolne siadać, raczkować i chodzić, nie będą sprawne w zakresie tych umiejętności, jeżeli nie będą miały możliwości ich ćwiczenia.

perspektywa? (hipoteza) doświadczalna

wczesna umiejętność manipulacyjna, która zezwala niemowlęciu na chwytanie przedmiotów poprzez przyciskanie palców do wewnętrznej strony dłoni.

chwyt dłoniowo-łokciowy

chwyt, w którym kciuk jest wykorzystywana opozycyjnie do palców, co sprawia, że niemowlę jest w stanie zręczniej podnosić i dotykać przedmioty.

chwyt szczypcowy

zabawy umiarkowane do bardzo aktywnych, jak bieganie, skakanie, wspinanie się czy przyjazne siłowanie, które podnoszą poziom przemiany materii ponad poziom spoczynkowy.

aktywna zabawa

nagły skok w tempie fizycznego wzrostu, który zapowiada początek adolescencji. (zmiana w wielkości i kształcie ciała dziecka)

skok pokwitaniowy

moment, w którym osobnik osiąga dojrzałość płciową i osiąga fizyczną możliwość spłodzenia potomstwa.

pokwitanie

pierwsze krwawienie miesiączkowe.

menarche

(od głowy w dół), czynności związane z głową, szyją i górnymi kończynami poprzedzają te związane z nogami. (Są dowody, które przeczą tej teorii)

kierunek cefalokaudalny

(od centrum na zewnątrz), gdzie umiejętności związane z korpusem i ramionami pojawiają się przed tymi związanymi z dłońmi i palcami.

proksymodystalnie

bada systemy dźwięków tworzących języki.

fonologia

to dziedzina językoznawstwa badający znaczenia słów i sposób ich przyswajania.

semantyka

opisuje gramatykę języka, tj. zasady, według których wyrazy łączą się w sensowne zdania.

składnia

bada zasady określające, jak korzystać z języka w sposób praktyczny.

pragmatyka

to czas w trakcie rozwoju, w którym jednostka musi zostać poddana pewnemu doświadczeniu, by przyswoić sobie określone umiejętności.

okres krytyczny

to czas w trakcie rozwoju, w którym jednostka ma szanse łatwiej przyswoić sobie określone umiejętności niż w jakimś innym okresie.

okres wrażliwości

odnosi się do samego początku nabywania umiejętności czytania i pisania, czyli uświadomienia sobie, że język pisany ma sens i jest to coś ciekawego.

tworzenie się mowy pisanej

odnosi się do procedury, podczas której jednostka nabywa określonych wzorców zachowania w wyniku nagradzania za ich przejawianie lub karania za nieprzyswajanie.

warunkowanie instrumentalne

to zdaniem Noama Chomsky’ego wrodzona struktura umysłowa, która umożliwia dzieciom zaskakująco szybkie nabycie wiedzy dotyczącej gramatyki w całej swej złożoności.

wewnętrzny mechanizm przyswajania języka

to zasady tworzenia struktur językowych wspólne dla wszystkich możliwych języków człowieka.

gramatyka uniwersalna

Jerome Bruner zaproponował taki termin jako kontrpropozycję do ujęcia Chomsky’ego, który kładł nacisk na wiedzę wrodzoną. Zwraca on uwagę na zbiór strategii stosowanych przez dorosłych, by pomóc i wspierać nabywanie języka przez dzieci.

system wsparcia przyswajania języka

to takie sytuacje, w których dorośli i dzieci równocześnie skupiają się na pewnym obiekcie i razem się nim zajmują.

epizody wspólnej uwagi

Gdy dziecko nie mówi "piesek" tylko na psy, ale na koty, gryzonie itd.

nadmierne rozszerzenie

Kiedy dziecko uważa, że tylko ich domowy pies jest "pieskiem", a inne psy się tak nie nazywa

nadmierne zawężenie

ANG. Rozprawka

ANG. Rozprawka

przyroda polska

przyroda polska

przyroda ogólna

przyroda ogólna

Stawonogi (polskie + inwazyjne)

Paula R · 18問 · 7ヶ月前

Stawonogi (polskie + inwazyjne)

18問 • 7ヶ月前

Paula R

Ptaki (polskie + inwazyjne)

Paula R · 44問 · 7ヶ月前

Ptaki (polskie + inwazyjne)

POLSKA

POLSKA

CEA

CEA

angielski

angielski

Psy. Społ. 2024

Psy. Społ. 2024

Psy. Hist. i Współ.

Psy. Hist. i Współ.

KLIMAT

KLIMAT

Ang 1-2

Ang 1-2

SŁOWNIK GEOGRAFICZNY

SŁOWNIK GEOGRAFICZNY

SŁOWNIK GEOGRAFICZNY 2

Paula R · 15問 · 1年前

SŁOWNIK GEOGRAFICZNY 2

KLIMAT

KLIMAT

RZEKI, JEZIORA, MORZA

Paula R · 34問 · 1年前

RZEKI, JEZIORA, MORZA

34問 • 1年前

Paula R

MATURA: Słońce, skale, mapy

Paula R · 11問 · 1年前

MATURA: Słońce, skale, mapy

MATURA: Atmosfera

MATURA: Atmosfera

MATURA: Hydrosfera

MATURA: Hydrosfera

GEO CN: Hydrosfera

GEO CN: Hydrosfera

MATURA: Litosfera

MATURA: Litosfera

GEO CN: Litosfera

GEO CN: Litosfera

MATURA: Pedosfera

MATURA: Pedosfera

MATURA: Geo. społeczno–ekonomiczna

Paula R · 26問 · 1年前

MATURA: Geo. społeczno–ekonomiczna

MATURA: Rolnictwo

MATURA: Rolnictwo

GEO CN: Rolnictwo

GEO CN: Rolnictwo

MATURA: Geografia Polski

Paula R · 28問 · 2年前

MATURA: Geografia Polski

28問 • 2年前

Paula R

MATURA: Gospodarka Polski

Paula R · 20問 · 1年前

MATURA: Gospodarka Polski

GEO CN 4-6

GEO CN 4-6

GEO CN 18-22

GEO CN 18-22

Wyk. Psy. Hist.

Wyk. Psy. Hist.

Wyk. Psy. Hist 2

Wyk. Psy. Hist 2

Wyk. Psy. Hist 3

Wyk. Psy. Hist 3

Wyk. Psy. Rozw.

Wyk. Psy. Rozw.

Wyk. Psy. Rozw. 2

Wyk. Psy. Rozw. 2

Wyk. Psy. Społ.

Wyk. Psy. Społ.

Wyk. Psy. Społ. 2

Wyk. Psy. Społ. 2

Wyk. Psy. Społ. CD. 1

Paula R · 57問 · 1年前

Wyk. Psy. Społ. CD. 1

Wyk. Biol. 1

Wyk. Biol. 1

Psy. Emo. i Mot. 1

Psy. Emo. i Mot. 1

ANG. MID TERM 2

ANG. MID TERM 2

問題一覧

Co to?

Wywiady i kwestionariusze

Co to?

Metody kliniczne

Co to?

Obserwacja naturalistyczna

Co to?

obserwacja standaryzowana

Co to?

studia przypadków

Co to?

etnografia

Co to?

metody psychofizjologiczne

poziom zróżnicowania danej cechy, który można przypisać czynnikom dziedzicznym.

dziedziczność

teoria systemów ekologicznych

bezpośrednie otoczenie (w tym relacje i czynności), z którym ma kontakt jednostka; najgłębsza ze środowiskowych sfer lub kontekstów według Bronfenbrennera

Mikrosystem

rodzina, żłobek, przedszkole to:

Mikrosystem

wzajemne relacje między mikrosystemami (elementami bezpośredniego otoczenia jednostki); druga ze środowiskowych sfer lub kontekstów według Bronfenbrennera.

Mezosystem

Egzosystem

Np: rada szkoły, środki masowego przekazu, środowisko pracy rodziców

Egzosystem

większy kontekst kulturowy lub subkulturowy, w którym zachodzi rozwój; najbardziej zewnętrzna ze środowiskowych sfer lub kontekstów według Bronfenbrennera.

Makrosystem

Np: kultura, przepisy prawne, historia

Makrosystem

w teorii systemów ekologicznych zmiany jednostki lub środowiska zachodzące w czasie i wpływające na kierunek rozwoju.

Chronosystem

proces, poprzez który dzieci przyswajają poglądy, wartości i zachowania uważane za pożądane i odpowiednie w ich kulturze lub subkulturze.

socjalizacja

dwie lub więcej osób, związanych urodzeniem, małżeństwem, adopcją lub wyborem, odczuwających więzi emocjonalne i mających wobec siebie obowiązki.

rodzina

złożona sieć relacji, interakcji i form wpływu, charakteryzująca rodziny, składające się z więcej niż trzech członków.

rodzina jako system społeczny

jednostka rodzinna składająca się z żony/matki, męża/ojca oraz ich podopiecznych lub dzieci.

tradycyjna rodzina nuklearna

grupa osób spokrewnionych pochodzących z więcej niż jednej rodziny nuklearnej (np. dziadkowie, ciotki, wujkowie, siostrzeńcy, bratankowie), które mieszkają razem, tworząc gospodarstwo domowe.

rodzina wielopokoleniowa

wymiar wychowania opisujący ilość responsywności i uczuć wykazywanych przez rodzica w stosunku do dziecka.

akceptacja/responsywność

wymiar wychowania opisujący, jak ograniczający i wymagający są rodzice.

wymagania/kontrola

styl autorytarny

styl autorytatywny

metoda wychowania, w której skądinąd akceptujący dorośli stawiają swoim dzieciom małe wymagania i rzadko starają się kontrolować ich zachowanie.

styl permisywny

metoda wychowania, która jest zarówno powściągliwa (a nawet wroga) i nadmiernie permisywna, jakby rodzice nie dbali ani o własne dzieci, ani o to, co się z nimi stanie.

styl zaniedbujący

próby regulowania zachowania dziecka lub nastolatka poprzez silną dyscyplinę oraz nadzorowanie jego zachowań.

kontrola behawioralna

próby regulowania zachowania dziecka lub nastolatka poprzez takie taktyki psychologiczne jak nieobdarzanie dziecka czułością lub wzbudzanie wstydu czy poczucia winy.

kontrola psychologiczna

promowanie funkcjonowania wolicjonalnego

model wpływu rodzinnego, w którym uważa się, że to rodzice (w szczególności matki) wpływają na swoje dzieci, a nie na odwrót.

model wpływu rodziców

model wpływu rodzinnego, w którym uważa się, że to dzieci wpływają na swoich rodziców a nie na odwrót.

model wpływu dziecka

model wpływu rodzinnego, w którym uważa się, że rodzice i dzieci wpływają na siebie wzajemnie.

model transakcyjny

model Congera opisujący, w jaki sposób stres ekonomiczny może wpłynąć na dynamikę rodziny i rezultaty rozwojowe.

stresowy model rodziny

lęk lub poczucie niepewności, które mogą odczuwać nowi mieszkańcy próbujący zasymilować się z nową kulturą i jej tradycjami.

stres akulturacyjny

rywalizacja rodzeństwa

dwie lub więcej osób operujących na podobnym poziomie złożoności behawioralnej.

rówieśnicy

chęć jednostki do angażowania innych ludzi w interakcje społeczne oraz do starania się o ich uwagę i aprobatę.

towarzyskość

umiejętność dzielenia się znaczeniem, intencjami i celami z partnerem społecznym.

intersubiektywność

obserwacja i samodzielna zabawa.

aktywność niespołeczna

aktywność, gdy dzieci przebywają blisko innych dzieci, obserwując ich zabawę, lecz nie próbują się do nich przyłączyć.

zabawa obserwatora

zabawa przebiegająca w większości bez interakcji, w trakcie której uczestnicy znajdują się w bliskiej odległości, lecz nie próbują często wpływać na zachowanie pozostałych.

zabawa równoległa

forma dyskursu społecznego, w którym dzieci zajmują się swoimi własnymi zainteresowaniami, lecz wymieniają się zabawkami i komentują wzajemnie swoje czynności.

zabawa wspólna

prawdziwa zabawa społeczna, w której dzieci współpracują lub przyjmują obustronne role, dążąc do wspólnych celów.

zabawa zespołowa

grupa rówieśnicza

mała grupa przyjaciół, którzy często podejmują interakcje.

klika

duża, oparta na reputacji grupa rówieśnicza, składająca się z jednostek i klik, których łączą wspólne reguły, zainteresowania i wartości.

paczka

miara czyjejś sympatyczności (lub niesympatyczności) w oczach rówieśników.

akceptacja rówieśników

techniki socjometryczne

niezwiązane z programem nauczania cele nauki w szkole, takie jak uczenie dzieci współpracy, szanowania autorytetów, przestrzegania zasad i bycia dobrymi obywatelami.

nieformalny program nauczania

teoria układów dynamicznych

perspektywa dorastania

perspektywa? (hipoteza) doświadczalna

wczesna umiejętność manipulacyjna, która zezwala niemowlęciu na chwytanie przedmiotów poprzez przyciskanie palców do wewnętrznej strony dłoni.

chwyt dłoniowo-łokciowy

chwyt, w którym kciuk jest wykorzystywana opozycyjnie do palców, co sprawia, że niemowlę jest w stanie zręczniej podnosić i dotykać przedmioty.

chwyt szczypcowy

zabawy umiarkowane do bardzo aktywnych, jak bieganie, skakanie, wspinanie się czy przyjazne siłowanie, które podnoszą poziom przemiany materii ponad poziom spoczynkowy.

aktywna zabawa

nagły skok w tempie fizycznego wzrostu, który zapowiada początek adolescencji. (zmiana w wielkości i kształcie ciała dziecka)

skok pokwitaniowy

moment, w którym osobnik osiąga dojrzałość płciową i osiąga fizyczną możliwość spłodzenia potomstwa.

pokwitanie

pierwsze krwawienie miesiączkowe.

menarche

(od głowy w dół), czynności związane z głową, szyją i górnymi kończynami poprzedzają te związane z nogami. (Są dowody, które przeczą tej teorii)

kierunek cefalokaudalny

(od centrum na zewnątrz), gdzie umiejętności związane z korpusem i ramionami pojawiają się przed tymi związanymi z dłońmi i palcami.

proksymodystalnie

bada systemy dźwięków tworzących języki.

fonologia

to dziedzina językoznawstwa badający znaczenia słów i sposób ich przyswajania.

semantyka

opisuje gramatykę języka, tj. zasady, według których wyrazy łączą się w sensowne zdania.

składnia

bada zasady określające, jak korzystać z języka w sposób praktyczny.

pragmatyka

to czas w trakcie rozwoju, w którym jednostka musi zostać poddana pewnemu doświadczeniu, by przyswoić sobie określone umiejętności.

okres krytyczny

to czas w trakcie rozwoju, w którym jednostka ma szanse łatwiej przyswoić sobie określone umiejętności niż w jakimś innym okresie.

okres wrażliwości

odnosi się do samego początku nabywania umiejętności czytania i pisania, czyli uświadomienia sobie, że język pisany ma sens i jest to coś ciekawego.

tworzenie się mowy pisanej

odnosi się do procedury, podczas której jednostka nabywa określonych wzorców zachowania w wyniku nagradzania za ich przejawianie lub karania za nieprzyswajanie.

warunkowanie instrumentalne

to zdaniem Noama Chomsky’ego wrodzona struktura umysłowa, która umożliwia dzieciom zaskakująco szybkie nabycie wiedzy dotyczącej gramatyki w całej swej złożoności.

wewnętrzny mechanizm przyswajania języka

to zasady tworzenia struktur językowych wspólne dla wszystkich możliwych języków człowieka.

gramatyka uniwersalna

system wsparcia przyswajania języka

to takie sytuacje, w których dorośli i dzieci równocześnie skupiają się na pewnym obiekcie i razem się nim zajmują.

epizody wspólnej uwagi

Gdy dziecko nie mówi "piesek" tylko na psy, ale na koty, gryzonie itd.

nadmierne rozszerzenie

Kiedy dziecko uważa, że tylko ich domowy pies jest "pieskiem", a inne psy się tak nie nazywa

nadmierne zawężenie